Montaż klimatyzatora typu Split krok po kroku – poradnik praktyczny

Zanim zaczniesz

Ten poradnik przedstawia poglądowy sposób montażu klimatyzatora typu Split. Nie zastępuje instrukcji producenta dołączonej do urządzenia, a poszczególne modele mogą różnić się szczegółami montażowymi.

Warto również pamiętać, że uprawnienia F-gazowe wymagane są do wykonywania prac związanych z układem chłodniczym (freonowym), takich jak wykonywanie połączeń chłodniczych, kontrola szczelności czy uruchamianie układu. Samo zawieszenie jednostek, montaż wsporników czy wykonanie przepustów przez ścianę nie wymaga takich uprawnień.

Przed rozpoczęciem prac przygotuj:

• poziomicę,

• wiertarkę lub młotowiertarkę,

• otwornicę 60–70 mm,

• zestaw kluczy,

• pompę próżniową,

• przewody elektryczne,

• przewód skroplin,

• rury miedziane wraz z izolacją.

Krok 1. Montaż jednostki wewnętrznej

Montaż zawsze rozpoczynamy od jednostki wewnętrznej.

Najczęściej montuje się ją około 15–20 cm poniżej sufitu. Dokładny wymagany odstęp zawsze znajduje się w instrukcji producenta i należy go zachować.

Przykład:

• sufit,

• 15–20 cm wolnej przestrzeni,

• jednostka wewnętrzna.

Po wybraniu miejsca montażu:

1. Przykładamy płytę montażową do ściany.

2. Dokładnie ją poziomujemy.

3. Zaznaczamy miejsca pod kołki - (w celu uniknięcia sprężynowania ramion płyty montażowej należy wybrać skrajnie wysokie i niskie otwory w płycie).

4. Mocujemy uchwyt do ściany.

Po zamocowaniu uchwytu zawieszamy jednostkę wewnętrzną na zaczepach.

Nie przesuwamy jej od razu maksymalnie w lewo ani w prawo. Najlepiej ustawić ją mniej więcej po środku zakresu możliwego przesuwu.

Gdy jednostka jest zawieszona:

• zaznaczamy na ścianie jej lewą krawędź,

• zaznaczamy dolną krawędź.

Linie te będą potrzebne do wyznaczenia miejsca wykonania przepustu (otworu) przez ścianę.

Krok 2. Wyznaczenie i wykonanie otworu pod instalację

W większości przypadków otwór wykonuje się możliwie blisko lewej i dolnej krawędzi jednostki wewnętrznej.

Najpierw unosimy lekko jednostkę i zaznaczamy na ścianie miejsca, w których kończą się fabryczne przyłącza chłodnicze wychodzące z klimatyzatora.

Są to dwie miedziane rurki:

• cienka rurka,

• gruba rurka.

Po zaznaczeniu punktów zdejmujemy jednostkę z uchwytu.

Wykonujemy otwór o średnicy około 60–70 mm.

Bardzo ważne jest zachowanie niewielkiego spadku na zewnątrz budynku. Dzięki temu skropliny nie będą wracały do wnętrza pomieszczenia.

Przed wierceniem warto upewnić się, że w ścianie nie przebiegają przewody elektryczne ani instalacja wodna.

Krok 3. Przygotowanie instalacji przy jednostce wewnętrznej

Przez wykonany otwór przeciągamy:

• rurę miedzianą cienką,

• rurę miedzianą grubą,

• przewód elektryczny,

• przewód odprowadzający skropliny.

Podczas przeciągania rur warto zwrócić uwagę, jak były ułożone fabryczne rurki wychodzące pod jednostką wewnętrzną - (cienka na górze, gruba na dole lub na odwrót).

Zazwyczaj:

• jedna znajduje się wyżej,

• druga niżej.

Nowe rury najlepiej ułożyć w taki sam sposób.

Po przeciągnięciu instalacji wyginamy rury tak, aby ich końce znalazły się dokładnie w miejscach wcześniej zaznaczonych na ścianie.

Nie wykonujemy ostrych zagięć.

Rura załamana podczas wyginania może ograniczać przepływ czynnika chłodniczego lub całkowicie zablokować przepływ.

Krok 4. Podłączenie instalacji do jednostki wewnętrznej

Przy jednostce wewnętrznej wykonujemy połączenia chłodnicze.

Łączymy:

• cienką rurę z cienką rurką wychodzącą z klimatyzatora,

• grubą rurę z grubą rurką wychodzącą z klimatyzatora.

Połączenia wykonujemy przy pomocy śrubunków.

Nakrętki dokręcamy z wyczuciem lub momentem zalecanym przez producenta.

Nie należy dokręcać ich "na siłę", ponieważ może to uszkodzić kielich.

Po wykonaniu połączeń warto zaizolować miejsca połączeń zgodnie z instrukcją producenta.

Krok 5. Podłączenie odpływu skroplin

Przy jednostce wewnętrznej znajduje się taca ociekowa.

Przewód skroplin można podłączyć:

• z lewej strony,

• z prawej strony.

Jeżeli podłączamy odpływ z lewej strony, należy przełożyć fabryczny gumowy korek na stronę prawą.

Przewód odpływowy powinien przez całą długość posiadać spadek.

Nie należy wykonywać:

• syfonów,

• pętli,

• miejsc, w których może zbierać się woda.

Po zakończeniu montażu warto wlać niewielką ilość wody do tacy ociekowej i sprawdzić, czy odpływ działa prawidłowo.

Krok 6. Gdy instalacja wychodzi bokiem

Nie każda instalacja musi przechodzić przez ścianę bezpośrednio pod klimatyzatorem.

W wielu przypadkach instalację prowadzi się w korytku:

• w lewo,

• w prawo,

• częściowo w dół.

W obudowie jednostki z lewej i prawej strony znajdują się przygotowane miejsca do wyłamania pod wyprowadzenie instalacji.

Jeżeli instalacja ma wychodzić po prawej stronie urządzenia, fabryczne rurki znajdujące się pod jednostką trzeba przegiąć z lewej strony na prawą.

W praktyce oznacza to ich wygięcie o około 180 stopni.

Podczas tej czynności należy zachować szczególną ostrożność, aby nie załamać miedzi.

Krok 7. Izolacja rur chłodniczych

Każdy fragment miedzianej rury pozbawiony izolacji należy dodatkowo zaizolować.

Jest to bardzo ważne.

Niezaizolowana miedź podczas pracy klimatyzatora może pokrywać się wodą pochodzącą ze skraplania wilgoci z powietrza.

Może to prowadzić do:

• zawilgocenia ściany,

• kapania wody,

• powstawania zacieków,

• strat energetycznych.

Krok 8. Montaż jednostki zewnętrznej

Jednostkę zewnętrzną można:

• zawiesić na wspornikach ściennych,

• ustawić na fundamencie,

• ustawić na podstawach gumowych.

Po zamocowaniu należy sprawdzić stabilność urządzenia oraz czy jest ustawione w poziomie.

Jednostka nie powinna się kołysać ani przenosić nadmiernych drgań na budynek.

Jeżeli długość instalacji przekracza minimalną długość wymaganą przez producenta (najczęściej około 3 metry), nadmiar rur można uformować w pętlę.

Pętlę najlepiej wykonać zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

Końce rur powinny kończyć się przy zaworach znajdujących się przy jednostce zewnętrznej.

Krok 9. Podłączenie instalacji przy jednostce zewnętrznej

Przy jednostce zewnętrznej znajdują się dwa zawory:

• zawór cienkiej rurki,

• zawór grubej rurki.

Podłączając instalację należy dopilnować, aby rury dochodziły w osi zaworów (prosto), bez naprężeń.

Podczas dokręcania śrubunków należy stosować przeciwkontrę.

W praktyce oznacza to użycie dwóch kluczy:

• jednym dokręcamy nakrętkę,

• drugim przytrzymujemy korpus zaworu.

Dzięki temu nie uszkodzimy zaworów znajdujących się w jednostce zewnętrznej.

Krok 10. Podłączenie elektryczne

Połączenia elektryczne wykonujemy zgodnie ze schematem producenta.

Przewody warto zakończyć tulejkami zaciskowymi lub pobielić cyną.

Należy zwrócić uwagę na:

• prawidłowe podłączenie przewodu fazowego do zacisku L,

• prawidłowe podłączenie przewodu neutralnego,

• wykonanie uziemienia,

• zabezpieczenie obwodu bezpiecznikiem (zazwyczaj 16A).

Po zakończeniu montażu sprawdzamy poprawność wszystkich połączeń.

Krok 11. Próżniowanie instalacji

Po wykonaniu wszystkich połączeń chłodniczych należy usunąć z instalacji powietrze i wilgoć.

W tym celu podłączamy wężyk pompy próżniowej do zaworu serwisowego znajdującego się przy jednostce zewnętrznej. Połączenie wykonujemy za pomocą przejściówki serwisowej z pokrętłem do zamykania i otwierania zaworka Schredera w próżni.

Po osiągnięciu odpowiedniej próżni i upewnieniu się, że układ ją utrzymuje, możemy przejść do kolejnego etapu.

Krok 12. Otwarcie zaworów i wpuszczenie czynnika

Przy jednostce zewnętrznej odkręcamy mosiężne korki zabezpieczające zawory. Następnie za pomocą klucza ampulowego powoli odkręcamy zawór, aż do wyczuwalnego oporu.

Najpierw otwieramy zawór cienkiej rurki.

Następnie otwieramy zawór grubej rurki.

Po otwarciu zaworów czynnik chłodniczy znajdujący się fabrycznie w jednostce zewnętrznej zostanie wpuszczony do całej instalacji.

Po zakończeniu czynności nakręcamy korki zaworów.

Krok 13. Pierwsze uruchomienie

Uruchamiamy klimatyzator w trybie chłodzenia.

Ustawiamy:

• najniższą temperaturę,

• najwyższą prędkość wentylatora.

Po kilku minutach sprawdzamy temperaturę nawiewu.

Następnie przełączamy urządzenie na tryb grzania.

Ustawiamy najwyższą temperaturę i sprawdzamy poprawność działania.

Krok 14. Kontrola szczelności

Po uruchomieniu klimatyzatora warto sprawdzić wszystkie wykonane połączenia.

Najprostszym sposobem jest naniesienie na śrubunki:

• piany do wykrywania nieszczelności,

• lub wody z dodatkiem płynu do naczyń.

Jeżeli pojawiają się pęcherzyki, połączenie jest nieszczelne i wymaga poprawy.

Ważna informacja

Powyższy poradnik przedstawia uproszczony przebieg montażu klimatyzatora typu Split.

Nie obejmuje wszystkich czynności wykonywanych zgodnie ze sztuką chłodniczą, takich jak:

• profesjonalna próba szczelności azotem technicznym,

• pomiar próżni przy użyciu wakuometru,

• kontrola parametrów pracy urządzenia,

• pomiary elektryczne,

• kontrola ilości czynnika chłodniczego,

• procedury serwisowe wymagane przez producenta.

Przed montażem należy zawsze zapoznać się z instrukcją konkretnego modelu klimatyzatora.